Cukier palmowy poza najważniejszymi zastosowaniami kulinarnymi, jak  smażenie w woku (idealne dzięki wysokiej temperaturze spalania cukru i niskiej topnienia), jest produktem bardzo zdrowym i coraz bardziej pożądanym - ma małą zawartość fruktozy (polecany dla osób otyłych), w bardzo małym stopniu obciąża trzustkę i wątrobę, bogaty w witaminy C i B, cynk, potas, żelazo i niektóre aminokwasy.

W smaku przypomina cukier brązowy, ale jest nieco bardziej wytrawny. Można doszukać się w nim posmaku karmelu czy też toffi.

Nierafinowany cukier, uzyskiwany z dojrzałych palm kokosowych (6-10 letnich), a w zasadzie soków, które wydzielaną są przy rozkwicie pierwszych kwiatów. Wówczas właśnie palmy zamieniają rezerwy skrobi w cukier (ułatwiający wzrost kiści kwiatowych). Ścięcie czy też naruszanie kwiatostanu powoduje spływanie soków, które zbiera się, gotuje w celu zagęszczenia i pozostawia do zastygnięcia, uzyskując tym sposobem cukier.